Yaşam daha anne karnındayken başlar. Dünyaya geldikten sonra güven, güvensizlik, sevgi, sevgiden yoksunluk, korku vs. başlar. Bu yaşam sürecinde çocukluk dönemi hatırlayabildiklerimiz kadarıyla en güzel, en sevgi dolu, en masum dönemimizdir.
Ben çocukluk döneminde yaşayabildiklerimi, yaşayıp da hatırlayabildiklerimi çok severim. Aklıma gelince hep gülerim, çok mutlu olurum. Tabii, bunun yanında bir de hatırlayamadıklarımız var. Bunlardan bir tanesini anneme hep anlattırırım. O hatıra bende çok şey ifade eder: Masumiyet, sevgi, özlem, daha birçok şey...
Daha ben iki yaşındayken babam eğitim için il dışına çıkmış. Biz de bu süre içinde babaannemlerin yanında kalmışız. Her uçak sesi duyduğumuzda biz, yani ablamla ben, dışarıya koşarmışız. Hem el sallar(bay bay), hem de ellerimizi açıp çikolatanın düşmesini beklermişiz. Çünkü annem bizi ağladığımızda susturmak için "Şimdi siz ağlamazsanız babanız uçakla geçecek, size uçaktan çikolata atacak." dermiş. Biz de bu güzel yalana inanmışız. Ben bunları hatırlamıyorum; ama annemin anlattıklarıyla mutlu oluyorum ve o anı hayalimde yaşıyorum.
Ben şimdi 22 yaşındayım. Her uçak sesi duyduğumda önce irkiliyorum, sonra annemin anlattıkları aklıma geliyor ve gülüyorum. Benim şu an beş yaşında bir yeğenim var. Annem, ben ve yeğenim evdeyiz. Bir yaz günü; ama dışarıda yağmur yağıyor ve babam, tesadüf, yine il dışında. Şimşekler çaktıkça gök yarılır gibi sesler geliyor. Yeğenim yanıma sokuldu ve dedi ki:
_ Teyze eğer şimdi adamlar gelirse biz yere yatalım, ölmüş gibi yapalım. Bizi öldü sanıp giderler. Biz de kalkarız.
Niye öyle söylüyorsun, dedim.
_ Hani uçaktan bomba atıyorlar ya, bizi öldürmesinler diye.
Sonraları çok düşündüm. 20 sene önce ben iki yaşındayken uçağın yolunu gözlüyorum. Bana çikolata atacak diye bekliyorum. Yeğenim 20 sene sonra uçak sesi duyduğunda korkuyor ve ölümü düşünüyor...Ya adamlar gelirse, bizi öldürürse!...
İşte ilerleyen teknoloji, gerileyen insanlık. Savaşlar kolaylaştı. Çikolata yerine artık bomba düşüyor. Buyurun gelecek zamana!...
DENİZLİ / 2004
Ayşe AKAY[size=2]
|
