Takvimlerde gül kokusu Getirir aşk uykusunu kalbime Seni arar âcizane şu dilim Sonra bekler vuslat kuşunu Odama sinmiş tabiatına Dört mevsimlik baki iklim...
Hatice’nin mukaddes örtüsü İlahi türküsünü söylerken Gölgemde görünür görüntüsü Gizler sonra vahdet-i vücudu Kendi içine alır naat diye Yer, bitirir, eritir maddeyi..
Bereketin yavrusu, başak tanesi, Hira Dağı’nın özgürlük hediyesi. Örümcek yuvaları özlemle dolu Şimdi çık gel sen de, Gönlümün kuşuna bir kanat tak Sana uçsun tüm duygular Sana gelsin kafesten çıkmış ruhlar Sen ki gül diyarının padişahı Sen ki gönlümün sultanı...
Umut dolu gönül hazinemde Şefaat diye diye çekilen Ben bir garip imame... Ya Rab diye diye açılan Avuçlardaki ürkek dua... Gül kokulu naatlarda/i/sen İstiyorum dertli dilime, Seni diliyorum, seni...
